خبر:
عادل فردوسی پور معروف به عادل نود و باندش که قصد بر اندازی ورزشی را داشتند متلاشی شد!
مدیر شبکه سه فعالیت عادل فردوسی پور در آن شبکه را تکذیب کرد!
یک منبع آگاه:عادل فردوسی پور مدارک محرمانه تیم ملی را در اختیار آمریکا قرار می داد!
عادل فردوسی پور در راه زندان به دلیل سرما خوردگی درگذشت!

اساتید و بزرگان ادبیات فارسی برای اینکه در آینده ای نه چندان دور، بعضی از ضرب المثل های اصیل ایرانی - به علت وجود بعضی از لغات و اصطلاحات - از بین نروند، تصمیم گرفتند که برخی از این ضرب المثل ها را به گونه زیر بازسازی کنند:

• بیف استراگانوفه خالته، بخوری پاته نخوری پاته!
• موش تو سوراخ نمی رفت ساید بای ساید به دمبش می بست!
• آب در "آب سرد کن" و ما تشنه لبان می گردیم!
• آب که سر بالا میره، قورباغه "هوی متال" میخونه!!!
• پرادو سواری دولا دولا نمیشه!
• نابرده رنج گنج میسر نمی شود — مزد آن گرفت جان برادر که کلاه برداری کرد
• "کافی میت" نخورده و دهن سوخته!
• اسکانیا(scania) بیار باقالی بار کن!
• گر صبر کنی ز قوره، لوپ لوپ سازی!
• پاتو از پارکتت درازتر نکن!
• هری پاتر آخرش خوشه!
• قربون بند کیفتم، تا کارت سوخت داری رفیقتم!
• گیرم پاپی تو بود فاضل — از فضل پاپی تو را چه حاصل
• ندیدیم اورانیم ولی دیدیم دست مردم!
• ادکلن آن است که خود ببوید — نه آنکه فروشنده بگوید
• ماکرو ویو به ماکرو ویو می گه روت سیاه!
• بزک نمیر بهار میاد آناناس با خیار درختی میاد!
• یا منچستریه منچستری یا رُمیه رُمی (AS Rom )
• سرش بوی پیتزای سبزیجات میده!!!
• آنتی بیوتیک بعد از مرگ سهراب !

مرد اینترنتی: همیشه به سختی در دسترس است

مرد سروری: همیشه زمانی که شما به او نیاز دارید مشغول است.

مرد ویندوزی: همه می دونند که قادر نیست هیچ کاری رو به درستی انجام بده اما هیچ کس قادر نیست بدون او زندگی کند.

مرد ایکسلی: همه می گن که قادره کارهای زیادی انجام بده، اما شما همیشه فقط برای کارهای ابتدایی تان ازش استفاده می کنید.

مرد داسی (D.O.S): همه اون رو داشتند و تجربه اش کردند ولی هیچ کس دیگه نمی خواد داشته باشدش.

مرد ویروسی: شما اصلاً انتظارش نداشتید، اما اون خودش می یاد و خودش رو به شما وصل می کنه و از همه داشته های شما استفاده می کنه. اگه شما سعی کنید که از خودتون دورش کنید، بعضی از داشته هاتون رو از دست می دین. اما اگه نگهش دارید، هر چی دارین رو از دست می دین.

مردم اسکرین سیوری (screen saver): اون هیچ ارزشی نداره ولی حداقل اون جالبه.

مرد رمی (Ram): وقتی ازش جدا می شید، اون همه چیز رو فراموش می کنه.

مرد هادری (Hard disk): همه چیز رو برای همیشه یادش می مونه.

مرد مولتی مدیایی: اون یه کاری می کنه چیزهای وحشتناک زیبا به نظر برسن.

مرد کاربری: اون همیشه همه چیز رو به هم می ریزه، اما همیشه می گه من بیشتر و بیشتر می خوام.

مردی سی دی رامی (CD-Rom): اون همیشه تندتر تندتر هست.

پدرم هميشه مي‌گويد " اين خارجي‌ها که الکي خارجي نشده‌اند، خيلي کارشان درست بوده که توي خارج راهشان داده‌اند" البته من هم مي‌خواهم درسم را بخوانم؛ پيشرفت کنم؛ سيکلم را بگيرم و بعد به خارج بروم. ايران با خارج خيلي فرغ دارد. خارج خيلي بزرگتر است. من خيلي چيزها راجب به خارج مي‌دانم.
تازه دايي دختر عمه‌ي پسر همسايه‌مان در آمريکا زندگي مي‌کند. براي همين هم پسر همسايه‌مان آمريکا را مثل کف دستش مي‌شناسد. او مي‌گويد "در خارج آدم‌هاي قوي کشور را اداره مي‌کنند"
مثلن همين "آرنولد" که رعيس کاليفرنيا شده است. ما خودمان در يک فيلم ديديم که چطوري يک نفره زد چند نفر را لت و پار کرد و بعد با يک خانم... البته آن قسمت‌هاي بي‌تربيتي فيلم را نديديم اما ديديم که چقدر زورش زياد است، بازو دارد اين هوا. اما در ايران هر آدم لاغر مردني را مي گذارند مدير بشود.
خارجي‌ها خيلي پر زور هستند و همه‌شان بادي ميل دينگ کار مي‌کنند. همين برج‌هايي که دارند نشان مي‌دهد که کارگرهايشان چقدر قوي هستند و آجر را تا کجا پرت کرده‌اند.
ما اصلن ماهواره نداريم. اگر هم داشته باشيم؛ فقط برنامه‌هاي علمي آن را نگاه مي‌کنيم. تازه من کانال‌هاي ناجورش را قلف کرده‌ام تا والدينم خداي نکرده از راه به در نشوند. اين آمريکايي‌ها بر خلاف ما آدم‌هاي خيلي مهرباني هستند و دائم همديگر را بقل مي‌کنند و بوس مي‌کنند. اما در فيلم‌هاي ايراني حتا زن و شوهرها با سه متر فاصله کنار هم مي‌نشينند که به ضعم بنده همين کارها باعث شده که آمار تلاغ روز به روز بالاتر بشود.
در اينجا اصلن استعداد ما کفش نمي‌شود و نخبه‌هاي علمي کشور مجبور مي‌شوند فرار مغزها کنند. اما در خارج کفش مي‌شوند. مثلاً اين "بيل گيتس" با اينکه اسم کوچکش نشان مي‌دهد که از يک خانواده‌ي کارگري بوده اما تا مي‌فهمند که نخبه است به او خيلي بودجه مي‌دهند و او هم برق را اختراع مي‌کند.
پسر همسايه‌مان مي‌گويد اگر او آن موقع برق را اختراع نکرده بود؛ شايد ما الان مجبور بوديم شب‌ها توي تاريکي تلويزيون تماشا کنيم.
من شنيده‌ام در خارج دموکراسي است. ولي ما نداريم. اگر اينجا هم دموکراسي مي‌شد چقدر خوب مي‌شد. آنوقت "محمدرضا گلذار" رعيس جمهور مي‌شد و "مهناز افشار " هم معاون اولش مي‌شد. شايد "آميتا پاچان" و "شاهرخ خان" را هم دعوت مي‌کرديم تا وزير بشوند. خيلي خوب مي‌‌شد. ولي سد افصوث و دريق که نمي‌شود.
از نظر فرهنگي ما ايراني‌ها خيلي بي‌جمبه هستيم. ما خيلي تمبل و تن‌پرور هستيم و حتي هفته‌اي يک روز را هم کلاً تعطيل کرده‌ايم. شايد شما ندانيد اما من خودم ديشب از پسر همسايه‌مان شنيدم که در خارج جمعه‌ها تعطيل نيست. وقتي شنيدم نزديک بود از تعجب شاخدار شوم. اما حرف‌هاي پسر همسايه‌مان از بي بي سي هم مهمتر است.
ما ايراني‌ها ضاتن آي کيون پاييني داريم. مثلن پدرم هميشه به من مي‌گويد "تو به خر گفته‌اي زکي".
ولي خارجي‌ها تيز هوشان هستند. پسر همسايه‌مان مي‌گفت در آمريکا همه بلدند انگليسي صحبت کنند، حتا بچه کوچولوها هم انگليسي بلدند. ولي اينجا متعسفانه مردم کلي کلاس زبان مي‌روند و آخرش هم بلد نيستند يک جمله‌ي ساده مثل  I lav u  بنويسند. واقعن جاي تعسف دارد.

اين بود انشاي من.

آغاز تا پايان يك ترم دانشگاه به روايت تصوير !

قابل توجه دانشجويان عزيز

شروع ترم

 

به ادامه متن مراجعه کنید

قابل توجه دانشجويان عزيز

شروع ترم



یک هفته بعد از شروع ترم




دو هفته بعد از شروع ترم



قبل از میان ترم



در طول امتحان میان ترم



بعد از امتحان میان ترم



قبل از امتحان پایان ترم



اطلاع از برنامه پایان ترم




7 روز قبل از پایان ترم



6 روز قبل از پایان ترم



5 روز قبل از پایان ترم



4 روز قبل از پایان ترم



2 روز قبل از پایان ترم



1 روز قبل از پایان ترم



شب قبل از امتحان



1 ساعت قبل از امتحان



در طول امتحان



هنگام خروج از سالن امتحان



بعد از امتحان

نکاتی مبهم از سریال یوسف و زلیحا!

قبل از ازدواج
پسر :بله،بالاخره وقتش شد . منتظر بودن خيلي سخته
دختر :‌ مي خواي من برم ؟
پسر : نه. حتي فكرش روهم نكن
دختر : دوستم داري ؟
پسر : البته !
دختر : تا حالا به من خيانت كردي ؟
پسر : نه ! چرا حتي يك همچين حرفي را مي زني ؟
دختر : منو مي بوسي ؟
پسر: بله
دختر: منو كتك مي زني ؟
پسر:امكان نداره ! به قيافه من مياد همچين آدمي باشم
دختر: مي تونم بهت اعتماد كنم؟
پسر: بله
حالا بعد از ازدواج
مي توانيد همين گفتگو را از پايين به بالا بخواني 

 

از هیچ همه چیز بسازید.

پدر: دوست دارم با دختری به انتخاب من ازدواج کنی
پسر: نه من دوست دارم همسرم را خودم انتخاب کنم
پدر: اما دختر مورد نظر من ، دختر بیل گیتس است
پسر: آهان اگر اینطور است ، قبول است

پدر به نزد بیل گیتس می رود و می گوید:
پدر: برای دخترت شوهری سراغ دارم
بیل گیتس: اما برای دختر من هنوز خیلی زود است که ازدواج کند
پدر: اما این مرد جوان قائم مقام مدیرعامل بانک جهانی است
بیل گیتس: اوه، که اینطور! در این صورت قبول است

بالاخره پدر به دیدار مدیرعامل بانک جهانی می رود
پدر: مرد جوانی برای سمت قائم مقام مدیرعامل سراغ دارم
مدیرعامل: اما من به اندازه کافی معاون دارم!
پدر: اما این مرد جوان داماد بیل گیتس است!
مدیرعامل: اوه، اگر اینطور است، باشد
و معامله به این ترتیب انجام می شود

نتیجه اخلاقی: حتی اگر چیزی نداشته باشید باز هم می توانید
چیزهایی بدست آورید. اما باید روش مثبتی برگزینید.

 ادامه دارد....

اهل دانشگاهم     

روزگارم خوش نيست
ژتوني دارم    

خرده عقلی    

سر سوزن شوقي
اهل دانشگاهم

پيشه ام گپ زدن است
گاه گاهي مي نويسم تكليف     

مي سپارم به شما
تا به يك نمره ناقابل بيست   

كه در آن زندانيست   

دلتان زنده شود
چه خيالي چه خيالي

ميدانم    

گپ زدن بيهوده است
خوب ميدانم دانشم بيهوده است
استاد از من پرسيد       

چقدر نمره ز من مي خواهي
من از او پرسيدم         

دل خوش سيري چند
اهل دانشگاهم      

قبله ام آموزش
جانمازم جزوه          

مشق از پنجره ها ميگيرم
همه ذرات وجودم متبلور شده است
درسهايم را وقتي مي خوانم     

كه خروس مي كشد خميازه
مرغ و ماهي خواب است
خوب يادم هست      

مدرسه باغ آزادي بود
درس بي كرنش مي خوانديم     

نمره بي خواهش مي آورديم
تا معلم پارازيت مي انداخت      

همه غش مي كرديم
كلاس چقدر زيبا بودو معلم چقدر حوصله داشت
درس خواندن آنروز       

مثل يك بازي بود
كم كمك دور شدم از آنجا        

بار خود را بستم
عاقبت رفتم در دانشگاه         

به محيط خشن آموزش
و به دانشكده علوم سرايت كردم   

رفتم از پله كامپيوتر بالا
چيزها ديدم در دانشگاه
من گدايي ديدم در آخر ترم          

در به در مي گشت
يك نمره قبولي مي خواست
من كسي را ديدم        

از ديدن يك نمره ده
دم دانشگاه پشتك مي زد
شاعري ديدم         

هنگام خطابه       

به خرچنگ مي گفت ستاره
و اسيد نيتريك را جاي مي مي نوشيد
همه جا پيدا بود          

همه جا را ديدم
بارش اشك از نمره تك          

جنگ آموزش با دانشجو
حذف يك درس به فرماندهي كامپيوتر
فتح يك ترم به دست ترميم       

قتل يك لبخند در آخر ترم
همه را من ديدم      

من در اين دانشگاه در به در و ويرانم
من به يك نمره نا قابل ده خشنودم          

من به ليسانس قناعت دارم
من نمي خندم

اگر دوست من مي افتد
من نمي خندم

اگر نرخ ژتون را دو برابر بكنند
و نمي خندم اگر موي سرم مي ريزد
من در اين دانشگاه             

در سراشيب كسالت هستم
خوب مي دانم استاد          

كي كوئيز مي گيرد
برگه حذف كجاست             

سايت و رايانه آن مال من است
تريا،نقليه،دانشكده از آن من است
ما بدانيم اگر سلف نباشد          

همگي مي ميريم
و اگر حذف نباشد        

همگي مشروطيم
نپرسيم كه در قيمه چرا گوشت نبود
كار ما نيست شناسايي مسئول غذا
كار ما نيست شناسايي بي نظمي ها
كار ما شايد اينست كه در مركز پانچ
پي اصلاح خطا ها برويم

نيمه شب پريشب گشتم دچار كابوس
ديدم به خواب حافظ توي صف اتوبوس
گفتم : سلام حافظ گفتا عليك جانم
گفتم : كجا روي؟ گفت والله خود ندانم
گفتم : بگير فالي گفتا نمانده حالي
گفتم : چگونه اي ؟گفت در بند بي خيالي
گفتم : كه تازه تازه شعر وغزل چه داري ؟
گفتا : كه مي سرايم شعر سپيد باري
گفتم : ز دولت عشق گفتا كه : كودتا شد
گفتم : رقيب گفتا : او نيز كله پا شد
گفتم : كجاست ليلي ؟ مشغول دلربايي ؟
گفتا : شده ستاره در فيلم سينمايي
گفتم : بگو ز خالش ‚آن خال آتش افروز؟
گفتا : عمل نموده ‚ ديروز يا پريروز
گفتم : بگو زمويش گفتا كه مش نموده
گفتم : بگو ز يارش گفتا ولش نموده
گفتم : چرا؟چگونه؟عاقل شده است مجنون؟
گفتا : شديد گشته معتاد گرد و افيون
گفتم : كجاست جمشيد؟ جام جهان نمايش؟
گفتا : خريد قسطي تلويزيون به جايش
گفتم : بگو زساقي حالا شده چه كاره ؟
گفتا : شدست منشي در دفتر اداره
گفتم : بگو زساقي ‚حالا شده چه كاره؟
گفتا : شدست منشي در دفتر اداره
گفتم : بگو ز زاهد آن رهنماي منزل
گفتا : كه دست خود را بردار از سر دل
گفتم : ز ساربان گو با كاروان غم ها
گفتا : آژانس دارد با تور دور دنيا
گفتم : بگو ز محمل يا از كجاوه يادي
گفتا : پژو‚ دوو‚ بنز يا گلف نوك مدادي
گفتم كه: قاصدت كو آن باد صبح شرقي
گفتا : كه جاي خود را داده به فاكس برقي
گفتم : بيا ز هدهد جوييم راه چاره
گفتا : به جاي هدهد‚ ديش است و ماهواره
گفتم : سلام ما را باد صبا كجا برد ؟
گفتا : به پست داده آورد يا نياورد ؟
گفتم : بگو ز مشك آهوي دشت زنگي
گفتا كه : ادكلن شد در شيشه هاي رنگي
گفتم : سراغ داري ميخانه اي حسابي
گفت : آنچه بود از دم گشته چلو كبابي
گفتم : بيا دو تايي لب تر كنيم پنهان
گفتا : نمي هراسي از چوب پاسبانان
گفتم : شراب نابي تو دست و پا نداري؟
گفتا : كه جاش دارم وافور با نگاري
گفتم : بلند بوده موي تو آن زمان ها
گفتا : به حبس بودم از ته زدند آنها
گفتم : شما و زندان حافظ مارو گرفتي؟
گفتا : نديده بودم هالو به اين خرفتي!!!