تا سال ۱۴۳۰ (۲۲۵۰ میلادی) اثری از قطب شمال بر روی زمین نخواهد ماند. قطب شمال دریایی یخ زده است که کاملاً توسط زمین احاطه شده است. مناطق بزرگ دریا تقریباً کم عمق هستند. برای مثال قسمتی از دریای چوکی که آلاسکای شمالی را از سیبری شرقی جدا می کند، فقط ۱۸ متر (۶۰ پا) عمق دارد.
در نواحی سنگلاخی قطب شمال، سطح زمین در طول تابستان آب می شود، اما در اعماق به طور ثابت، یخی باقی می ماند. این لایه یخی، که «پرمافروست» نام دارد، می تواند تا ۴۶۰ متر (۱۵۰۰ پا) عمق داشته باشد و سدی را تشکیل دهد که آب نمی تواند در آن نفوذ کند. آنجایی که پرمافروست وجود دارد، سطح معمولاً باتلاقی و خیس آب می شود. نتایج تحقیقات اخیر گروهی از دانشمندان امریکایی خبر از آینده یی هولناک درباره قطب شمال می دهد. اندازه گیری هایی که امسال به عمل آمده وسعت دریای قطب شمال را ۳۱/۵ میلیون کیلومتر مربع برآورد می کند این در حالی است که اندازه گیری هایی که در سپتامبر سال ۲۰۰۵ به عمل آمده بود وسعت دریای قطب شمال را ۳۲/۵ میلیون کیلومتر مربع تخمین می زد. گرمایش جهانی از مهمترین عوامل ذوب یخ ها به حساب می آید. اگر ذوب یخ ها به همین منوال پیش رود تا سال ۲۰۵۰ اثری از قطب شمال بر روی زمین نخواهد بود .
به رغم این علائم هشداردهنده، رئیس جمهور ایالات متحده (جرج دبلیو بوش) از پذیرفتن معاهده کیوتو ممانعت می کند. معاهده زیست محیطی بین المللی کیوتو در سال ۱۹۹۷ و با هدف تحت کنترل درآوردن میزان انتشار گازهای گلخانه یی یا همان گازهای آلاینده محیط زیست در جو به تصویب رسید، اما تاکنون نتایج لازم را حاصل نکرده است. تصویب کنندگان معاهده مذکور که تعدادشان به بیش از ۱۵۰ کشور در قاره های مختلف جهان بالغ می شود، هنوز خود را به طور کامل با شرایط مندرج در متن آن تطبیق نداده اند. ضمن اینکه برخی ممالک بزرگ که تاکنون به هر دلیلی از پیوستن به معاهده کیوتو سر باز زده اند، بعضاً گام هایی را در جهت خلاف مقررات تعیین شده در متن این معاهده برداشته اند، اما ۹ ایالت واقع در شمال شرقی امریکا در تلاش هستند با به اجرا درآوردن این معاهده در ایالت خود به کاهش انتشار گازهای گلخانه یی کمک کنند.

تا سال ۱۴۳۰ (۲۲۵۰ میلادی) اثری از قطب شمال بر روی زمین نخواهد ماند. قطب شمال دریایی یخ زده است که کاملاً توسط زمین احاطه شده است. مناطق بزرگ دریا تقریباً کم عمق هستند. برای مثال قسمتی از دریای چوکی که آلاسکای شمالی را از سیبری شرقی جدا می کند، فقط ۱۸ متر (۶۰ پا) عمق دارد.
در نواحی سنگلاخی قطب شمال، سطح زمین در طول تابستان آب می شود، اما در اعماق به طور ثابت، یخی باقی می ماند. این لایه یخی، که «پرمافروست» نام دارد، می تواند تا ۴۶۰ متر (۱۵۰۰ پا) عمق داشته باشد و سدی را تشکیل دهد که آب نمی تواند در آن نفوذ کند. آنجایی که پرمافروست وجود دارد، سطح معمولاً باتلاقی و خیس آب می شود. نتایج تحقیقات اخیر گروهی از دانشمندان امریکایی خبر از آینده یی هولناک درباره قطب شمال می دهد. اندازه گیری هایی که امسال به عمل آمده وسعت دریای قطب شمال را ۳۱/۵ میلیون کیلومتر مربع برآورد می کند این در حالی است که اندازه گیری هایی که در سپتامبر سال ۲۰۰۵ به عمل آمده بود وسعت دریای قطب شمال را ۳۲/۵ میلیون کیلومتر مربع تخمین می زد. گرمایش جهانی از مهمترین عوامل ذوب یخ ها به حساب می آید. اگر ذوب یخ ها به همین منوال پیش رود تا سال ۲۰۵۰ اثری از قطب شمال بر روی زمین نخواهد بود .
به رغم این علائم هشداردهنده، رئیس جمهور ایالات متحده (جرج دبلیو بوش) از پذیرفتن معاهده کیوتو ممانعت می کند. معاهده زیست محیطی بین المللی کیوتو در سال ۱۹۹۷ و با هدف تحت کنترل درآوردن میزان انتشار گازهای گلخانه یی یا همان گازهای آلاینده محیط زیست در جو به تصویب رسید، اما تاکنون نتایج لازم را حاصل نکرده است. تصویب کنندگان معاهده مذکور که تعدادشان به بیش از ۱۵۰ کشور در قاره های مختلف جهان بالغ می شود، هنوز خود را به طور کامل با شرایط مندرج در متن آن تطبیق نداده اند. ضمن اینکه برخی ممالک بزرگ که تاکنون به هر دلیلی از پیوستن به معاهده کیوتو سر باز زده اند، بعضاً گام هایی را در جهت خلاف مقررات تعیین شده در متن این معاهده برداشته اند، اما ۹ ایالت واقع در شمال شرقی امریکا در تلاش هستند با به اجرا درآوردن این معاهده در ایالت خود به کاهش انتشار گازهای گلخانه یی کمک کنند.